رفتار با کودک

رستاک

رستاک شاخه‌ نورسته‌ای‌ست که از پهلوی شاخه‌ بزرگ‌تر راست رسته باشد و استعاره‌ای‌ست به کودکان دلبندمان؛ باشد که روزی درختانی تنومند شوند

رفتار با کودک

<-BlogAuthor->
رستاک رستاک شاخه‌ نورسته‌ای‌ست که از پهلوی شاخه‌ بزرگ‌تر راست رسته باشد و استعاره‌ای‌ست به کودکان دلبندمان؛ باشد که روزی درختانی تنومند شوند

چطور با دختربچه‌ها حرف بزنیم؟

هفته پیش، شام مهمان دوستی قدیمی بودم. دختر پنج ساله‌اش را برای اولین بار می‌دیدم. مایا مثل همه بچه‌ها زیبا بود، موهای قهوه‌ای روشن و فری داشت با چشم‌هایی تیره. یک پیراهن پرچین و پولک‌دار صورتی هم پوشیده بود و من یک لحظه دلم می‌خواست از خوشی دیدن این کودک فریاد بزنم که «وای بچه! تو چقدر نازی. به خودت نگاه کن. مثل یک سوپر مدل متفاوت از همه کسانی که دور و اطرافت هستند!»

اما من این کار را نکردم و سعی کردم مثل همیشه خوددار باشم. انگشت شستم را فشار کوچکی دادم به نشانه اینکه یادم بیاید نباید این‌طور واکنش نشان بدهم، درست مثل همه وقت‌هایی که دختربچه‌های زیبای دیگری را دیده بودم و چیزی راجع به خوشگلی، نازی، زیبایی، وقار، متنانت، خوش‌پوشی و آراستگی نگفته بودم.

چه چیزی در معیارهای فرهنگی ما باعث می‌شود که تمجید از آدم‌ها را به ویژه در زنان و به طور مشخص در دختربچه‌ها، محدود به تعریف از زیبایی صورت، آراستگی لباس و نازی کنیم؟ یک دختربچه ملوس و ناز! آیا این کار به زن‌ها اعتماد به نفس می‌دهد؟ چون جذابیت و زیبایی خیلی مهم است و ما باید به آن اولویت بدهیم؟
 

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir

رابطه در خانواده, رفتار با کودک

تاريخ : جمعه 19 مرداد 1396 | 17:46 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

غلغلک دادن کودکان، مجاز یا ممنوع؟

غلغلک دادن به عنوان یک سرگرمی یا شوخی، در فرهنگ‌های مختلف و به خصوص در روابط بین پدر و مادر و نزدیکان با کودک رواج دارد، معمولا راهی است برای ایجاد نزدیکی و صمیمیت بیشتر و گذراندن اوقاتی لذت بخش‌تر؛ اما گاهی می‌شنویم که برخی از والدین نگرانی‌هایی را در این خصوص مطرح می‌کنند، مسائلی همچون رابطهٔ بین غلغلک دادن کودکان و بلوغ زودرس و یا ایجاد نوعی تحریک یا لذت جنسی از طریق آن. آیا چنین عقایدی پایه و اساس علمی دارند؟

تا جایی که ما گشتیم و خواندیم، به نظر می‌رسد در تحقیقات علمی که در این زمینه شده، بیشتر جنبه مثبت غلغلک مطرح شده است و شاید باورتان نشود که بر فواید غلغلک دادن به لحاظ عاطفی و روانی تاکید می‌شود. اما این سرگرمی و بازی نیز قوانین و شرایط خاص خود را دارد که در صورت عدم رعایت آن‌ها حتی ممکن است نتیجهٔ عکس بدهد. مطلب ذیل ترجمه ای است از مطلبی نوشته پروفسور دانیل مارسلی، استاد روانشناسی و روانپزشکی کودکان در این خصوص که به بایدها و نبایدهای غلغلک دادن می‌پردازد.
 

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir

سلامت, بازی و سرگرمی, رفتار با کودک

تاريخ : جمعه 19 مرداد 1396 | 17:44 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

تکنیک خود کاوی و روانکاوی برای والدین

حتماً شما هم در جایگاه پدر یا مادری گاهی با شرایطی روبه رو می شوید که احساس می کنید کنترل اوضاع را از دست داده اید و لحظاتی پیش می‌آید که اصطلاحاً از کوره در می‌روید و کنترل رفتار و عکس‌العملتان بسیار سخت شده و حتی ممکن است رفتاری از خود بروز دهید که بعدها از آن پشیمان شوید. ما مادران رستاکی نیز از این قاعده مستثنی نیستیم. برای همین تصمیم گرفتیم به دنبال راه حل و کلیدهایی باشیم که در این مسیر ما را برای داشتن درست‌ترین رفتار و عکس العمل یاری دهد.

یکی از کتاب‌هایی که در این مورد تکنیک‌های خوبی را توضیح داده است، کتابی است نوشته خانم کاترین دومنوتی-کرمر (متخصص، مشاور و نویسنده در حوزه روش‌های تربیت مثبت، تربیت بدون فریاد و خشونت علیه کودکان)[*].

لازم به ذکر است که نویسنده  کتاب نوشتن آن را در جریان یک کار گروهی با یک جمع مادرانه انجام داده است وهم خود نویسنده و هم دیگران این تکنیک و موارد دیگر مذکور در کتاب را به کار گرفته و از تجربیاتشان از به کار گرفتن آنها در کتاب گفته اند. از شما نیز می خواهیم چنانچه تجربه های مشابهی دارید یا پس از خواندن مطلب ذیل تکنیک مذکور در آن را به کار می گیرید، ما را نیز در این تجربیات سهیم نمائید.

در ادامه یکی از تکنیک‌ها را که به نوعی «خود-روانکاوی» هست، از کتاب خانم دومنوتی کرمر می آوریم؛

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir

رابطه در خانواده, رفتار با کودک

تاريخ : جمعه 19 مرداد 1396 | 17:42 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

در مقابل کودکی که با واقعه‌ای دلهره‌آور مواجه شده، چه واکنشی داشته باشیم؟

بگذارید ماجرایی را با هم تصور کنیم:

کودک دو ساله‌ای با پرستارش در یک ماشین است که ماشین تصادف می‌کند. پرستار زخمی می‌شود و با آمبولانس به بیمارستان انتقال پیدا می‌کند. در همان زمان با والدین کودک نیز تماس می‌گیرند که به سراغ او بیایند. وقتی والدین به کودک می‌رسند، او فقطچند کلمه‌ای را که بلد است دائم تکرار می‌کند. اسم پرستارش را می‌گوید و صدای آمبولانس را تقلید می‌کند. خود را در این موقعیت به جای پدر یا مادر کودک بگذارید. چه واکنشی نشان می‌دهید؟

 

پیشنهاد می‌کنیم ابتدا این موقعیت را کامل تصور کنید و به واکنش خود فکر کنید. یک مدتی زمان بگذارید که کاملا فکر کنید به نظر شما چه واکنشی و چه کلامی مناسب‌ترین خواهد بود. بعد از آن، پاسخ کتاب The Whole-Brain Child را در این باره بخوانید.

این موقعیت قطعا یک مثال است ولی در شرایط متفاوتی ممکن است با ماجرایی شبیه آن مواجه شویم. موقعیت‌های خاصی که از نظر ما اضطراب‌آورند و هر چند بچه‌ها در آنها آسیب جسمی نمی‌بینند ولی ممکن است از نظر روانی و در ناخودآگاهشان تاثیر منفی به جای گذارند.

پیش از اینکه به پاسخ کتاب در این باره بپردازیم، نظر برخی از مادران گروه رستاک را هم مطرح می‌کنیم.

این نکته را در نظر داشته باشید که این نظرها مثل تمامی بخش‌های تبادل نظر در سایت ما، دیدگاه‌های تخصصی نیستند و صرفا نظر مادرانی هستند که مثل شما با چنین پرسشی مواجه شده‌اند و پاسخ خود را بیان کرده‌اند. دیدگاه تخصصی و قابل استناد همان دیدگاه کتاب است که در پایان بحث می‌آید.

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir

رفتار با کودک

تاريخ : جمعه 19 مرداد 1396 | 17:30 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

ایست! خطر! یک تکنیک برای جلب توجه کودکان نوپا و گوشزد کردن خطرات به آنها

کودکان نوپا به اقتضای سنشان درک درستی از خطرات احتمالی پیرامونشان ندارند و به همین دلیل ممکن است به دفعات خود را در شرایط مخاطره آمیز قرار دهند. آنها با کنجکاوی به دنبال شناخت محیط پیرامون خود بوده و گاهی با دیدن هر شیء یا حتی جاندار جدیدی به سمت آن رفته و در صدد لمس و تجربه آن برمی آیند؛ از کارد میوه خوری درون بشقاب، پریزهای برق و شیر گاز گرفته تا اتوموبیل‌هایی که در خیابان در حال حرکتند. این کنجکاوی‌ها گاهی خطرات بزرگ و کوچکی را ایجاد می‌کنند که می‌توانند موجب آسیب به کودکان شوند. ما به عنوان والدینی که مسئولیت نگهداری از کودکانمان را بر عهده داریم، لازم است با آگاهی دادن در مورد این خطرات به آنها کمک کنیم تا خطر و شرایط خطرناک را به درستی شناخته و اخطارهای ما را در مورد خطر احتمالی پیش رو جدی بگیرند و از آن دوری گزینند.  در زیر و با مطالعه گفت‌وگوهای مادران رستاکی با یک تکنیک کارآمد و مفید آشنا می‌شویم که شاید بتوان با به کار بردن آن به این هدف دست یافت.

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir

بازی و سرگرمی, رفتار با کودک

تاريخ : جمعه 19 مرداد 1396 | 17:28 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

کودک من برای انجام کارهای روزمره وقت‌کشی می‌کند

پیش از این در مورد مکاتب تربیتی مختلف با شما صحبت کردیم وتا حدی به معرفی آنها پرداخته‌ایم (مطالب پرونده مکاتب تربیتی را در سایت نگاه کنید، اینجا). یکی از این مکاتب، مکتبی موسوم به روش تربیت مثبت بود که پیروان آن به روش‌های تربیتی عاری از خشونت (تربیت بدون فریاد) و دادن استقلال در تصمیم گیری‌ها به کودکان اعتقاد داشتند. حال می‌خواهیم بیشتر روی این مکتب متمرکز شویم و ببینیم طرفداران آن در عمل، در مقابله با موقعیت‌های مختلف چه روش‌هایی را در پیش می‌گیرند.

یکی از کتاب‌هایی که در این زمینه وجود دارد، کتابی است با عنوان «من هر راهی را امتحان کردم»، نوشته ایزابل فیلیوزا. خانم فیلیوزا نویسنده معروف در زمینه روانشناسی کودک در فرانسه است که دیدگاه‌هایش به زبان‌های دیگر هم ترجمه شده‌اند.

راستش را بخواهید در میان ما رستاکی‌ها هم نظرات متفاوتی در مورد حرف‌های این روانشناس و هم‌فکران او وجود دارد و بعضی از ما فکر می‌کنیم که در عمل به کارگیری روش‌های آنها چندان هم ساده نیست یا عده‌ای این بیم را دارند که نتیجه کار روی بچه‌ها چندان هم مثبت نباشد. اما با وجود همه اختلاف نظرها و بحث‌ها، تقریبا همه متفق‌القولیم که مطالعه و شناخت دیدگاه‌ها و روش‌های آنها به خودی خود مفید است و حداقل در برخی زمینه‌ها می‌تواند کاربردی باشد. در ذیل به بیان راهکارهای ارائه شده در کتاب فوق درباره مخالفت خوانی‌ها، گریه‌ها و بحران‌های بچه‌ها در طول سنین ۱ تا ۵ سالگی می‌پردازیم.

ادامه مطلب در:

http://www.rastakmoms.ir


رفتار با کودک

تاريخ : پنجشنبه 19 مرداد 1396 | 17:21 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

خداحافظی با پوشک: بهترین زمان چه سنی است؟

اولین قدم برای از پوشک گرفتن کودک، یافتن زمان مناسب آن است. در مورد نسل‌های پیشین، در دوران کودکی پدران و مادران امروزی و پدر بزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، خداحافظی با پوشک خیلی زود صورت می‌گرفت. شاید در آن دوران اگر کودک دو ساله‌ای هنوز پوشک به پا داشت، خود او و والدینش قضاوت‌های سنگینی را متحمل می‌شدند. اما امروز، با پژوهش‌های صورت گرفته روی کودکان، سن خداحافظی با پوشک به مراتب بسیار افزایش یافته، تا جایی که اکنون عموما متخصصان بعد از دو سالگی و یا بعد از ۲۷ ماهگی را پیشنهاد می‌کنند. ولی نکته مهم این است که هیچ خط کش و معیار یکسانی وجود ندارد که با تکیه بر آن بتوان برای همه کودکان معیار واحد و سن مشخصی را تعیین کرد.
در اینجا هم معیار، همان اصل کلی و همیشگی است: کودکان با هم متفاوتند؛ چه بسا کودکی کمی قبل از دو سالگی و کودکی دیگر پس از سه سالگی این توانایی را به دست بیاورد. در این راه، والدین با مشاهده شرایط آمادگی فرزندانشان تصمیم گیرنده اصلی هستند و بدیهی است که در این مهم، نگرانی از قضاوت‌های اطرافیان شاید باید آخرین نگرانی باشد.

فراموش نکنیم اشتباه در انتخاب زمان مناسب و در نتیجه وارد شدن فشارهای جسمی و عاطفی به کودک در آینده منجر به بروز مشکلات جبران ناپذیری خواهد شد. برای اینکه بتوانیم تشخیص دهیم که آیا کودکمان برای این مرحلهٔ حساس آماده است یا نه، ابتدا نظر کار‌شناسان و سپس گفت‌و‌گوهای مادران رستاکی را در این خصوص می‌خوانیم.

      عکس: ماهان     

روند رشد کودک, رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 25 فروردين 1395 | 17:17 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

به عنوان مادران و پدران آگاه، با کلیشه «اسباب بازی دخترونه» و «اسباب بازی پسرونه» مبارزه کنیم

شاید کمی پیچیده و عجیب به نظر بیاید اگر بگوییم که ما پدر و مادرها چطور ناخواسته از قبل از تولد فرزندمان سرنوشت او را با «کلیشه‌های جنسیتی» رقم می‌زنیم.

سال‌هاست که به نظرمان می‌آید تبعیض‌ها علیه دختران و پسران در جامعه به طرز معناداری کاهش یافته است. امروز حتی از پدربزرگ و مادربزرگ‌ها هم قبل از تولد بچه‌ها می‌شنویم که «انشاءالله سالم باشه، دختر و پسر بودنش فرقی نمی‌کنه!» یا گاهی می‌گویند «قدیم بود که دختر و پسر بودن بچه انقدر مهم بود. الان خانواده‌ها آگاه شدند و اکثرا دخترها را همان‌قدر دوست دارند که پسرها را». یا تاکید دارند که «برای ما واقعا فرقی نمی‌کنه دختر باشه یا پسر. ما برای تربیت و موفقیت دخترمان همان قدر تلاش می‌کنیم که برای پسرمان. واقعا بین پسر و دختر فرقی نمی‌گذاریم!»

 

رفتار با کودک, بازی و سرگرمی

ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 18 فروردين 1395 | 19:19 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

چگونه سلام کردن را به کودکانمان بیاموزیم؟

یک میهمانی فامیلی که پدر و مادری به همراه فرزندشان وارد آن می شوند، همه نگاه‌ها به طرف کوچولوی همراه برمی‌گردد، اما او عکس‌العمل خاصی نشان نمی‌دهد. والدین از او می‌خواهند به همه سلام کند یا به خوش و بش و احوالپرسی دیگران جواب دهد، ولی او امتناع می‌کند و حتی ممکن است نه تنها به دیگران سلام نکند، بلکه با اصرار پدر و مادر نتیجه عکس حاصل شده و کودک آشفته شود.

احتمالا شما نیز به عنوان پدر یا مادر با موقعیت‌هایی این چنینی مواجه شده‌اید. باید دید اصلا لازم است که کودکانی به سن و سال بچه‌های ما با ورود به هر جمعی یا ملاقات هر شخص جدیدی سلام کنند؟ یا اگر سلام نکنند دلیل بر بی ادبی آنهاست؟ ما چگونه می‌توانیم آداب معاشرت را به ایشان بیاموزیم؟ و اصلا آیا تذکر مستقیم در این خصوص موثر و پاسخگوست؟ در زیر ابتدا گفتگوی مادران رستاکی را در این باره می‌خوانید و سپس یک نظر کارشناسی مرتبط با این موضوع.  گفتگوی ما در رستاک، در سن دو سالگی کودکانمان صورت گرفته است.

عکس: السا

 

رابطه در خانواده, رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه 19 بهمن 1394 | 19:45 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

آیا می‌توانیم هوش کودکانمان را افزایش دهیم؟

نظر کارشناسان:

تحقیقات نشان داده‌اند که بیش از صد بیلیون اتصالات مغزی در پنج سال اول زندگی انسان ایجاد می‌شوند و تنها بخش کوچکی از این اتصالات پیش از تولد ایجاد شده‌اند؛ همان بخشی که عمدتاً مربوط به عملکردهای فیزیولوژیکی متصل به بقا هستند. به عبارتی دیگر قسمت بزرگی از مهارت‌ها و توانایی‌های ذهنی افراد که بیشتر مربوط به توانایی‌های ذهنی و یادگیری است، پس از تولد و تا سن پنج سالگی شکل می‌گیرد.

با توجه به همین چند خط، می‌توان گفت که بخش مهمی از دغدغه‌های والدین برای پرورش هوش کودکانشان و جستجوی راه‌های موثر برای آن، به‌جاست؛ اما باید دید اساساً پرورش هوش کودکان به چه معناست و ما چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم. در این مطلب سعی شده به صورت خلاصه مروری داشته باشیم بر این موضوع. در ادامه، ابتدا به تعریف معنای هوش و ابعاد هیجانی و شناختی آن پرداخته می‌شود تا مشخص شود این مفهوم کلی چه معنایی دارد، کدام بخش‌های آن قابل پرورش و تقویت است و سپس برخی راهکارها در این زمینه مورد اشاره قرار خواهد گرفت.

عکس: هانا

روند رشد کودک, رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه 2 آذر 1394 | 9:05 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

«در خانه ما، منم که تصمیم می‌گیرم»؛ بحثی درباره روش‌های متفاوت رفتار با کودک

ما مادران رستاکی اعتراف می‌کنیم که در رفتار با کودکانمان خیلی وقت‌ها احساس سردرگمی می‌کنیم. شاید مثل همه والدین از سوی کتاب‌ها، رسانه‌ها، فضاهای مجازی و البته اطرافیانمان دائما در معرض جملات کوتاه و بلندی قرار می‌گیریم که برگرفته از روش‌ها و مکاتب بسیار گوناگون و گاه متضاد، به ما راهکارهایی را ارائه می‌دهند. اما در نهایت، هر کدام از ما بارها در موقعیت‌هایی قرار می‌گیریم که از خود می‌پرسیم چه باید بکنیم. بحث موقعیت‌های خیلی خاص و عجیب و غریب هم نیست؛ همین اتفاقات روزمره، در زمان غذا خوردن، خوابیدن، حمام رفتن، بازی کردن و غیره و غیره.

گاهی در تمام این موقعیت‌ها با یک سوال کلی مواجه هستیم: چقدر باید قاطع باشیم؟ تا چه حد کوتاه بیاییم؟

متنی که در ادامه می‌آید مطلبی است با عنوان «در خانه ما، تصمیم‌گیری با من است!». این متن نوشته یک مادر فرانسوی در یک سایت تعلیم و تربیت است که به نظر می‌رسد به نوعی بیان کننده یک روش رایج تربیتی (البته شاید با میزان رواج بسیار کمتر در جامعه ما) باشد. این متن توسط یکی از مادران گروه ما برای رستاک ترجمه شده تا امکان بحث بیشتر در جمع‌مان فراهم آورد. سارا مترجم این متن که در فرانسه زندگی می‌کند، بر اساس مشاهداتی که در این جامعه داشته، معتقد است که این روش در کشورهای اروپایی و حداقل در فرانسه بسیار رایج است و بر این اساس آن را «روش کلاسیک تربیتی» در فرانسه می‌نامد. از سوی دیگر، توضیح می‌دهد که انتقاداتی هم به این روش وارد است و حتی جنبش‌های جدیدی با عناوینی مثل «روش تربیتی مثبت» یا روش‌های آلترناتیو در این جامعه رواج پیدا کرده و مخاطبانی را نیز جذب کرده‌اند. این امر موجب بحث‌های زیادی میان متخصصان تربیتی و حتی خانواده‌ها در اروپا و به خصوص فرانسه شده است.
ما قصد داریم در یک مجموعه مطلب در این باره، انواع این روش‌ها را بررسی کرده و به بحث بگذاریم.

اگر شما هم مخاطب این موضوعات هستید، دعوت می‌کنیم در این مباحث همراه ما باشید. ما بعد از هر مطلب، بخشی از گفت‌وگو و تبادل نظر میان جمع مادران رستاکی را نیز در ارتباط با بحث منتشر می‌کنیم، ولی شما هم حتی اگر عضو رستاک نیستید، می‌توانید در بخش نظرات از تجربه خود بگویید یا دیدگاهتان را درباره مطالب و موضوعات مطرح شده بیان کنید.

 

عکس: سالی

 

رفتار با کودک, رابطه در خانواده

ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 13 آبان 1394 | 0:28 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

آیا تبلت، تلفن‌های هوشمند و ابزارهای الکترونیکی جدید بچه‌های نسل جدید را باهوش‌تر می‌کنند؟


 

پیش از این تحقیقات زیادی از عوارض جانبی تماشای تلویزیون و ویدئو بر کودکان بسیار کوچک گفته بودند ولی در حال حاضر با توجه به میزان بالای استفاده از تلفن‌های همراه هوشمند، تاثیر آنها در مغز کودکانی که قبل از سن مدرسه قرار دارند، بسیار مورد توجه گرفته است.

عکس: الیاد

 

در مورد استفاده بچه‌ها از وسایل الکترونیکی بحث‌های متعددی در خانواده‌ها مطرح است. خیلی وقت‌ها می‌شنویم که بسیاری مخالف بکارگیری این ابزارها برای کودکان هستند و برعکس حتما شما هم شنیده‌اید از کسانی که اتفاقا از این قضیه دفاع می‌کنند و برای خردسالان و حتی کودک نوپایشان مثلا تبلت می‌خرند. آنها عموما دو استدلال دارند. یکی اینکه خب همه بچه‌های اطرافیان دارند و ما هم بالطبع باید می‌خریدیم؛ و یا اینکه می‌گویند اصلا چه اشکالی دارد؟ خب این نسل از حالا با این ابزارها آشنا می‌شود. این مقتضای دنیای مدرن امروز است. چرا که نه؟ بچه‌های ما از وقتی خیلی کوچک هستند به این تکنولوژی‌ها عادت می‌کنند و با همین بازی‌های کامپیوتری که فکری هم هستند رشد می‌کنند و خیلی چیزها یاد می‌گیرند. اصلا کسی چه می‌داند؟ چه بسا نسل جدید با این ابزارها باهوش‌تر شود....

اما واقعا آنها که می‌دانند و تحقیق کرده‌اند در این باره چه می‌گویند؟ تلبت‌ها و گوشی های هوشمند چه تاثیری بر ذهن بچه‌های ما دارند؟ و تحقیقات مستدل علمی در این زمینه چه یافته‌هایی داشته‌اند؟ در کل، آیا بکارگیری آنها به عنوان ابزارهای آموزشی مناسب است؟

رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 29 مهر 1394 | 9:18 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

خطر سوء استفاده جنسی از کودکان بسیار جدی است، در مورد آن بیشتر بیاموزیم؛

به احتمال زیاد همه ما به عنوان والدین از خطرات سوء استفاده جنسی از کودکان آگاهی داریم؛ اما آگاهی ما و وحشت از سوءاستفاده جنسی از کودکانمان لزوماً به این معنا نیست که ما در مورد نکات ایمنی و شناسایی علائم هشداردهنده سوءاستفاده جنسی همه چیز را می‌دانیم و می‌توانیم با تکیه بر اطلاعات شخصی به کودکانمان نحوه محافظت از خودشان را آموزش دهیم.

درحقیقت بسیاری از ما آنقدرنگران این مسئله هستیم وبه قدری دراین خصوص اضطراب داریم که حتی ممکن است در محافظت از کودکانمان تا جایی زیاده‌روی کنیم که مانع شویم تا آن‌ها نحوه محافظت از خودشان در برابر این خطرات را یاد بگیرند.

 

این مقاله در صدد آن است که در خصوص نحوهٔ محفاظت از کودکان در برابر سوء استفاده جنسی ایده‌هایی به شما بدهد.

رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : يکشنبه 26 مهر 1394 | 12:23 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

کودکان چطور با خوردن گوشت حیوانات کنار می‌آیند؟

«مرغ مهربون قدقد کنان مراقب جوجه‌هاش این‌طرف و اون‌طرف می‌دوید»، «ماهی کوچولوها در آب‌ رودخانه با دوستانشان بازی می‌کردند و بالا و پایین می‌پریدند.»

این جمله‌ها ممکن است بخشی از داستان‌هایی باشند که در روز بارها برای بچه‌ها می‌خوانیم. وقتی به پارکی می‌رویم که حوض کوچکی پر از ماهی دارد، با هیجان به دنبال ماهی‌ها می‌گردیم تا آنها را به بچه‌ها نشان دهیم. همان شب وقتی به خانه برمی‌گردیم، شام ماهی داریم یا خوراک مرغ!

یک بار در جمع مادرانه ما این سوال برایمان مطرح شد که ذهن کوچک بچه‌ها چطور بین حیوان‌ها و خوراکشان ارتباط برقرار می‌کنند؟ به خصوص در مورد خوراک‌هایی که به نام همان حیوان خوانده می‌شوند. در این شرایط، آیا کوکان باید از منشأ خوراک گوشتی که می‌خورند، مطلع شوند؟ آیا این مسئله می‌تواند برای آنها تداعی‌گر اعمال خشونت علیه حیوانات باشد و به نحوی ذهن و روحشان را درگیر کند؟

اگر این بحث برای شما هم جالب است، بخشی از گفت‌وگو و تجربیات ما و در ادامه دیدگاه یک کارشناس را در این باره بخوانید.

عکس: بنیتا

تغذیه و شیردهی, رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه 26 خرداد 1394 | 9:26 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |

از بها دادن بیش از حد به کودکانتان اجتناب کنید تا انسان‌های خودشیقته تربیت نکنید

همه ما بارها و بارها شنیده‌ایم که خوب است بچه‌ها اعتماد به نفس بالایی داشته باشند. همه به عنوان پدر و مادر کم و بیش آگاهیم که اعتماد به نفس بچه‌ها که بخش زیادی از آن در دوران خردسالی و کودکی شکل می‌گیرد در سرنوشت آینده آنها تاثیرگذار است. اما شاید جای آن باشد که این پرسش را مطرح کنیم که اساسا «اعتماد به نفس یعنی چه؟» آیا اعتماد به نفس به معنی این است که کودکان ما خود را انسان‌های بسیار باهوش و با استعدادهای خارق‌العاده بدانند؟ اینکه خود را خاص و متفاوت از دیگران بدانند؟ آیا انسان‌های معتمد به نفس کسانی هستند که خود را برتر از دیگران می‌دانند؟

اگر شما هم تا حدی معتقدید که معنای اعتماد به نفس همین مواردی است که گفته شد یا چیزی مشابه آن، و یا اگر این پرسش برایتان مطرح است که اعتماد به نفس یعنی چه، پیشنهاد می‌کنیم مطلب زیر را بخوانید.

نکته مهمی که پدران و مادران باید بدانند، مرز میان «اعتماد به نفس» و «خودشیفتگی» است. دو مقوله‌ای که با وجود تفاوت‌های زیادشان اغلب با هم اشتباه می‌شوند. تلاش برای بالا بردن اعتماد به نفس کودکان از سوی والدین، در موارد زیادی به خودشیفتگی آنها می‌انجامد، چیزی که بیش از همه، همین کودکان و جامعه اطرافشان را در آینده دچار مشکلات عمیق می‌کند. پس خوب است بدانیم چه کنیم که فرزندانمان انسان‌هایی معتمد به نفس و نه خودشیفته باشند.

 

عکس: هانا

 

رفتار با کودک

ادامه مطلب
تاريخ : يکشنبه 24 خرداد 1394 | 23:37 | نویسنده : مامان‌های خرداد ۹۲ |
نقاشی کودکان: چقدر آموزش دهیم؟ چقدر دخالت کنیم؟
چه خمیردندانی برای کودکان مناسب است؟
واکنش در برابر گریه کودکان – این قسمت: گریه بعد از زمین خوردن
چطور با دختربچه‌ها حرف بزنیم؟
غلغلک دادن کودکان، مجاز یا ممنوع؟
تکنیک خود کاوی و روانکاوی برای والدین
چه کتابی برای کودکم بخرم؟ راهنمای انتخاب کتاب کودکان و یک بسته‌ پیشنهادی معتبر (بهار ۱۳۹۶)
معرفی دو کتاب برای شناسایی و مدیریت احساس خشم (گروه سنی ۳ تا ۸ سال)
در مقابل کودکی که با واقعه‌ای دلهره‌آور مواجه شده، چه واکنشی داشته باشیم؟
ایست! خطر! یک تکنیک برای جلب توجه کودکان نوپا و گوشزد کردن خطرات به آنها
کودک من برای انجام کارهای روزمره وقت‌کشی می‌کند
تحولات نقاشی کودک در سنین مختلف
اطلاعیه: سایت جدید مادران رستاک راه اندازی شد
خداحافظی با پوشک: بهترین زمان چه سنی است؟
به عنوان مادران و پدران آگاه، با کلیشه «اسباب بازی دخترونه» و «اسباب بازی پسرونه» مبارزه کنیم
چگونه سلام کردن را به کودکانمان بیاموزیم؟
آیا می‌توانیم هوش کودکانمان را افزایش دهیم؟
راهنمای تصویری برای جوش و بیماری‌های پوستی کودکان
«در خانه ما، منم که تصمیم می‌گیرم»؛ بحثی درباره روش‌های متفاوت رفتار با کودک
آیا تبلت، تلفن‌های هوشمند و ابزارهای الکترونیکی جدید بچه‌های نسل جدید را باهوش‌تر می‌کنند؟
صفحه قبل 1 2 صفحه بعد